خورشيد و از ما گرفتن،شكر شب ستاره پيداست .    . . .    . از نگاه ما جرقه صد تا فانوس يه روياست

http://i11.tinypic.com/3ymj3gl.jpg

               دوباره مي گشايم بال به سوي آسمان امشب

                                                                  دوباره مي سپارم دل به روياي نهان امشب

              دوباره سرد و خاموشم،دوباره گيج و مبهوتم

                                                                  دوباره از پس مستي پي نوري دوان امشب

              وجودم از تب سردي درون  سينه  مي سوزد

                                                                 به روي خاكم و روحم دراوج آسمان امشب

              بلنداي جهان اكنون به پيش چشم من خاراست

                                                                يكي ميخواندم گويي به عمق كهكشان امشب

              ز شور و شوق ديدارت  از اين دنيا  گريزانم

                                                                دو چشمم ابر باران و تنم برگ خزان امشب

              هنوزم  در ميان باد  نفس  از  بوي تو  دارم

                                                               گوارا بوداگر من را تو بودي هم زبان امشب

              به ياد بي قراري ها  در اين نجواي بي پايان

                                                             به زلف باد نشسته ام،به سوي تو وزان امشب

              شهاب كهكشان ِ شب  شراره زد به چشمانم

                                                                بگفتا كه سحر آيد ، غم از ديده  بران  امشب

              همه فكر و خيالم بود  شبي با تو سحر گردد

                                                               ز تاريكي رها گردم چو نوري بي كران امشب

+ نوشته شده در  دوشنبه ۳۱ فروردین ۱۳۸۸ساعت 1:55  توسط مصطفی | 


http://www.westongallery.com/artists/b_cole/i_SEA%20118%20Reflection%20Moon.jpg


چقدر سخت است در اين دنيا حديث آرزو گفتن        

                                                     چقدر زيباست در آن دنيا بدون آرزو خفتن

چقدر سخت است كه دردت را براي ديگران گويي      

                                                     چقدر زيباست حريم دل به هنگام دعا گفتن

چقدر سخت است بهاري كه بدون يار مي آيد        

                                                   چقدر زيباست به ياد يار به ديدار خزان رفتن

چقدر سخت است درون باغ باشي و نبويي گل        

                                                    چقدر زيباست گل باغي در اوج آسمان بودن

چقدر سخت است كه دنيا را پر از رنج و جفا بيني     

                                                  چقدر زيباست كنار او پر از عدل و صفا بودن

چقدر سخت است كه انسان ها در اين دنيا نمي مانند     

                                               چقدر زيباست در آن گيتي به رودي پاك پيوستن

چقدر سخت است كه در بند جهاني بي چراغ باشي    

                                                  چقدر زيباست به ديدار چراغي چون خدا رفتن

چقدر سخت است شبي تا صبح به دنبال مه ات گردي    

                                            چقدر زيباست سحرگاهان به سوي نور روان بودن

چقدر سخت است شب هجران كنار ساحلي آرام        

                                                    چقدر زيباست جزيره اي به  پهناي خدا بودن

چقدر سخت است كه يارت را درون آسمان بيني      

                                                   چقدر زيباست  سحرگاهان براي او دعا گفتن

چقدر سخت است جدا از او براي او غزل گويي     

                                                    چقدر زيباست شباهنگام  پي او تا خدا رفتن



+ نوشته شده در  شنبه ۱ فروردین ۱۳۸۸ساعت 17:5  توسط مصطفی |